Sva dešavanja oko ovog programa su pokazala nespremnost kreatora i izršilaca programa: Vlade Republike Srbije, Grada Čačka i TO Čačka da saslušaju mišljenja i predloge zainteresovanih građana i da na njih iznesu svoje argumente.
Iz diskusija učesnika tribine mogu se izvesti najvažniji zaključci vezani za ovaj program:
Turistička organizacija Čačka kao čuvar i upravljač zaštićenim područjem je u sukobu interesa imajući u vidu činjenicu da je u skladu sa lokalnim Planom razvoja turizma u gradu Čačku nosilac tog razvoja. U tom kontekstu su izneta misljenja da bi ulogu upraljača trebalo poveriti državnoj instituciji, dok bi se investiranje trebalo organizovati na principu javno-privatnog partnerstva jer bi se na taj način izbegle investicije koje nemaju ekonomsku opravdanost.
Projekti koji u okviru revitalizacije OKK obuhvataju korišćenje veštačkog jezera kao potencijala za razvoj turizma, a realizovani su kroz uređenje pešačkih staza, marine i nabavku trimarana (čija je nabavka plaćena 142.000 evra), po mišljenju učesnika tribine, nisu ekonomski opravdana jer jezero sa trenutnim nivom zagađenosti nije adekvatan turistički potencijal. Takođe je preovladalo mišljenje da i u ovaj segment razvoja je pozeljno uključiti javno-privatno partnerstvo, jer isključivo takav model garantuje investicije koje su ekonomski opravdane.
Ulazne kapije u zaštićeno područje OKK – Projektovane su dve kapije, jedna od strane Čačka, a druga od strane Požege koja ne može da se izgradi zbog nepostojanja uslova za njenu gradnju. Projekat je koštao 27.000 evra, a ugovorena gradnja kapija 204.000 evra. Izgled kapija ne odgovara duhu zaštićenog područja koje se smatra našom Svetom gorom, kako zbog istorijskih događaja vezanih za ovo područje kao i po manastirima i svetim mestima koji se nalaze na teritoriji zaštićenog područja.
Ovčar Banja – uređenja centralnog jezgra – U Ovčar Banji su potrošena značajna sredstva na projekte izgradnje amfiteatara, rekostrukcije i uređenja objekta u kome je otvoren Prirodnjački centar, kao i parterno uređenje centralnog jezgra, ali bez rešavanja vitalnih infrastrukturnih problema kao na primer: vodosnadbevanje, kanalizacija, zaštita postojećeg izvorišta geotermalne vode. Takođe, nije poznat potencijal geotermalne vode, što predstavlja osnovni uslov za razvoj Ovčar Banje. Jednom rečju svi realizovani projekti nemaju direktan doprinos ispunjavanju uslova neophodnih da Ovčar Banja povrati pravni status banje.
Zbog nepovoljnog položaja i malog prostora Ovčar Banje koja se nalazi stišnjena između kanala hidroelektrane, puta i toka Morave, smatramo da nije moguć razvoj Ovčar Banje bez objedinjavanja prostora koji teritorijalno pripada opštini Lučani i gradu Čačku, stvaranjem jedne urbanističke celine sa jasnim planom detaljne regulacije.
Vidikovac na Kablaru – Izgrađeni parking za 88 automobila i 5 autobusa omogućava dolazak preko 500 osoba, nema nikakvog racionalnog opravdanja jer na vrhu Kablara prisustvo tolikog broja posetilaca je veoma rizično. Noćno osvetljenje nema nikakvog smisla jer noćne posete planini ne bi smele da se dešavaju, a verovatno imaju donekle i negativan uticaj na neke vrste faune koje naseljaju ovo područje.
Uređenje vidikovca, ali ne i izgradnja objekta koji je planiran i sa čijom realizacijom se krenulo, mogao bi imati nekog smisla da je u Ovčar Banji sve izgrađeno i potvrđen broj turista koji posećuju ovo područje, u jednoj godini, pa bi vidikovac predstavljao jedan prateći sadržaj turističke ponude. Vidikovci na ovakim i sličnim lokalitetima se posećuju u „prolazu“ i nigde ne predstavljaju glavnu atrakciju.
Infrastruktura – putna mreža, električna mreža, vodovod i kanalizacija su u katastrtofalno lošem stanju, a bez toga nema razvoja turizma, jer turisti idu tamo gde mogu da uživaju.
Ako ovakvom stanju dodamo i izjavu savetnice predsednice vlade RS Maje Bojović, da je gradnja vidikovca uslov za sve ostale projekte i gradnju ovako velikog parkinga, javlja se osnovana sumnja da vlast ima neke svoje planove koji javnosti nisu predstavljeni.
Dešavanja na ovom području samo potvrđuju nedomaćinski način vladanja Srbijom pri čemu je najvažnija stvar da se ostvare nečiji lični interesi, bez obzira koliku štetu prave društvu. Primera za ovu tvrdnju ima dosta, a najkrupniji su prodaja borskog rudnika, PKB i ostalih poljoprivrednih kombinata koji su bili prave fabrike hrane, slabljenje EPS, Telekoma itd.
Najveći problem u svim ovim dešavanjima učesnici tribine vide u potpunoj neodgovornosti institucija koje su zadužene i odgovorne za zaštitu zakonitosti i opštih interesa. Učesnici tribine su postigli saglasnost da pokrenu inicijativu objedinjenog delovanja zainteresovanih građana, aktivista organizacija i udruženja na zajedničkom delovanju s ciljem ukazivanja na nagomilane probleme u našem društvu kao i na predloge rešavanja istih.
