Žena, čija biografija ostavlja bez daha, predala nam je u nasleđe ono što svakom narodu treba – herojska dela na koja smo svi ponosni.
Jer, ono što krasi život Nadežde Petrović ne ogleda se samo u njenim slikama po zidovima muzeja, već u onome što je učinila za ovaj narod, dajući mu nesebično sebe i svoj život.
Akademska slikarka, osnivač Kola srpskih sestara, ratna bolničarka koja je negovala stotine ranjenika iz Balkanskih ratova i Velikog rata u kom je i život izgubila, humanitarac, patriota i jedina žena čiji lik se nalazi na srpskoj novčanici.
Rođena je u Čačku 1873. godine u porodici koja je bila prilično slobodoumna za ono doba, gde su deca dobijala razna obrazovanja, od jezika, preko slikanja i mogla da biraju koje će talente razvijati, odgajana je u ljubavi i harmoniji. Otac Dimitrije će ih bodriti u njihovim odlukama, uz podršku majke Mileve, nastavnice, rođake političara Svetozara Miletića.
Po oceni mnogih nesumnjivo je jedna od najznačajnijih žena srpske istorije i kulture. Stvarajući, bila je znatno ispred svog vremena, a svojim delima ostavila je neizbrisiv trag u srpskom slikarstvu XX veka.
Tokom balkanskih ratova i Velikog rata bavila se fotografijom kao prva žena ratni fotograf.
Pred Prvi svetski rat bila je pred izborom da bira grad u svetu gde bi nastavila svoj život, usavršavala karijeru. Međutim ona je izabrala da u teškim vremenima po svoj narod dođe u Valjevo da se bori i deli sudbinu svoga naroda, da leči ranjene vojnike, i bolesnike u jeku velike epidemije tri tifusa.
Uprkos upozorenjima lekara i saznanju da je zaražena smrtonosnim pegavim tifusom koji je tada harao Srbijom, Nadežda Petrović je odbila da napusti ranjene i pegavim tifusom zaražene srpske ratnike i civile kojima je, kao dobrovoljna bolničarka, pružala neophodnu negu.
Tako je okončan život velike slikarke i heroine Prvog svetskog rata.
