Osim autora, o verovatno najboljem romanu objavljenom na srpskom jeziku protekle godine, govorio je i Predrag Petrović, književni kritičar i profesor Filološkog fakulteta u Beogradu.
Prilikom otvaranja nove zgrade Gradske bibliotke u Čačku 2019. godine Vladan Matijević je kazao da „pisci širom sveta i dalje pišu, ali stvarnost prevazilazi maštu i najmračnijeg i da je današnji pisac primoran da u svom delu ublažava stvarnost kako bi mu fabula izgledala realno.” Ove reči podsećaju na atmosferu promovisanog romana, pa se čini, kako je istakla bibliotekar Marija Radulović koja je i vodila program, da je „Pakrac” i tada postojao. U istoj besedi pisac je tom prilikom „oreol mesta za lečenje duše” dodelio jedino Biblioteci.
Roman „Pakrac” posvećen je jednom univerzalnom pitanju, tj. fenomenu zla koji se sagledava na egzistencijalnom, društvenom, psihološkom, političkom i konačno metafizičkom planu. Kako je istakao Predrag Petrović, Matijevićev junak je „deo bogate galerije junaka koji se suočavaju sa zlom koje buja u njima samima, od Andrićevog Mustafe Madžara, preko Bulatovićevih junaka do junaka prethodnih Matijevićevih dela”. Govorivši o osobenosti pripovedačkog postupka on je kazao da „pisac oblikuje junake koji su iščašeni, pomereni, izmešteni, koje društvo gura na marginu, junake koji se suočavaju sa zlom u svetu i zlom u sebi i to junake koji govore u prvom licu, koji ispovedaju svoju životnu priču, te čitalac spoznaje svet iz njihove vizure”. Žanrovski određujući roman Petrović je zaključio da je to ponajviše psihološka, ali i politička priča kao i da pripada i jednom osobenom žanru koji se formirao u 20. veku – beogradskom romanu, naglasivši da autori iz unutrašnjosti mogu bolje, zanimljivije i provokativnije da sagledaju urbani prostor Beograda. A na pitanje da li ima svetlosti u ovom delu, kritičar je odgovario da se „u filmskoj imaginaciji, katalogu filmova i knjiga koje junak čita, i u potrebi za umetnošću, može prepoznati zrno svetlosti i jedan diskretan humanistički angažman i apel za empatijom ovog junaka”.
U svet i atmosferu „Pakraca”, čija se radnja uglavnom odvija u Bulevaru kralja Aleksandra ispred pijace „Đeram”, autor je uveo pročitavši nekoliko odlomaka. Matijević je govorio, između ostalog, i o funkciji parola i floskula koje protagonista čuje na ulici i u medijima, a potom ih uzvikuje popevši se na svoju plavu hoklicu sa koje bolje sagledava prolaznike i prostor.
O stvaralaštvu pisca iz zavičaja, od ushićenja koje je pratilo prvu napisanu pesmu, preko uplovljavanja u svet proze, pa do romana koji su se jedan za drugim nizali, praćeni i ovenčavani nagradama, ali i o tome šta je Matijević nekolikim prilikama govorio o pisanju i sebi, publika se podsetila kroz biografsku video-belešku, koju je pripremila bibliotekar Tanja Vuković.
